|
Trenczyn
Sze¶ædziesiêciotysiêczny Trenczyn (Trenčín) nad Wagiem, u stóp Gór Stra¿owskich, bywa nazywany „per³± Považa”, bo w istocie jest jednym z najatrakcyjniejszych miejsc w dolinie Wagu, g³ównie dziêki zamczysku wznosz±cemu siê na wynios³ej skale ponad centrum oraz uroczej, pastelowej starówce u stóp zamku.
Administracyjnie Trenczyn jest stolic± „okresu” – województwa, a tak¿e wa¿nym o¶rodkiem kulturalnym regionu. Dziêki rozwiniêtemu przemys³owi tekstylnemu i odzie¿owemu obdarzono go przydomkiem „miasto mody”.
Osobliwo¶ci± Trenczyna jest jedyna na terenie S³owacji inskrypcja z czasów rzymskich, wyryta na skale u podnó¿a zamku. Miasto s³ynie równie¿ ze ¼róde³ kwaskowych wód mineralnych, które bij± m.in. w zielonej dzielnicy Kubra.
Chocia¿ najstarsze ¶lady bytno¶ci cz³owieka w okolicach Trenczyna pochodz± sprzed 4 tys. lat, pierwsza wzmianka o mie¶cie jest datowana na 179 r. n.e. S³ynna rzymska inskrypcja g³osi, ¿e by³ tu obóz wojskowy Lugaricio, w którym stacjonowali ¿o³nierze Marka Aureliusza po zwyciêstwie nad Kwadami. Grecka nazwa osady – Leukaristos – znalaz³a siê ju¿ na s³ynnej mapie Ptolemeusza z II w.
W czasach Rzeszy Wielkomorawskiej by³a tu osada targowa za³o¿ona przy brodzie na Wagu, a tak¿e gród obronny z rotund±. Oko³o 1018 r. osada wesz³a w sk³ad Korony Wêgierskiej, staj±c siê siedzib± ¿upy królewskiej i biskupstwa.
Najs³ynniejsz± postaci± zwi±zan± z Trenczynem by³ Mateusz Czak, ¿yj±cy na prze³omie XIII i XIV w. oligarcha zbuntowany przeciw królowi wêgierskiemu. Trenczyñski zamek by³ jego rodow± siedzib±, a osada prze¿y³a za jego panowania wielki rozkwit. W szczytowym okresie swej potêgi niepokonany feuda³ mia³ we w³adaniu 26 ¿up, 24 miasta i 92 zamki. Imperium Czaka, które spêdza³o sen z powiek Karolowi Robertowi Andegaweñskiemu, rozpad³o siê po jego bezpotomnej ¶mierci w 1321 r. Mateusz Czak, szczyc±cy siê przydomkiem pana Wagu i Tatr, jest przez wielu S³owaków uwa¿any za bohatera narodowego.
|
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
|
